Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

9955 - Δάκρυα σταλάζει ο Άθως. Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 8

Ιερομαρτύρων κέρασμα, η έσχατη λειτουργία.
Συνεσταλμένα βήματα, ανεβλαβή τα οικεία.
Αντίβαρο στην ξαστοχιά, στην Θεία δικαιοσύνη!
Τροφός Ζωής κατέρχεται, πρεσβείες να ταχύνει.

Του Παναγίου μνήματος φύλακας Ηρακλειώτης!
Με μεσιτεία του Αη Μηνά, Πατριάρχης και Δεσπότης!
Γιάντα μη και δε σ αγαπώ Άγιε και Παναγιά μου;
Της πίστης βάρεσε η γροθιά και έγιναν τα όνειρά μου!
  
Νύχτα  μερώνεται  με φως από έκπαγλο φεγγάρι!
Αγρύπνια και υπομονή κούτσουρα για κλινάρι!
Πορεία στο μεσόνυχτο από αναγκεμένους!
Πίστης εξιστορήματα για τους  αναστημένους!

Στην Σκήτη του Προφήτη Ηλία. Απόγευμα της τρίτης μας φετινής μέρας στο Όρος.

9954 - Πλήθος μοναχών από το Αγιώνυμον Όρος, Κληρικών απ’ όλο τον κόσμο και πλήθος λαϊκών απ΄ όλα τα μέρη της Ελλάδος, αλλά και του Ορθοδόξου κόσμου συμμετείχαν στον λαμπρό εορτασμό του Αγίου Ανδρέα στην ομώνυμη Σκήτη στο Άγιο Όρος (φωτογραφίες)

    Προσκεκλημένος τς Σκήτεως το γίου ποστόλου νδρέου μετέβη στ γιον ρος, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρν κ.κ. Χρυσόστομος, συνοδευόμενος π δεκαμελ μάδα Κληρικν κα Λαϊκν κ Πατρν κα προέστη τς λαμπρς πανηγύρεως κα τς λονυκτίου ερς γρυπνίας πρός τιμήν το γίου ποστόλου νδρέου.(13 Δεκεμβρίου- 30 Νοεμβρίου).
      Πλθος μοναχν π τ γιώνυμον ρος, Κληρικν π’ λο τν κόσμο κα πλθος λαϊκν π΄ λα τ μέρη τς λλάδος, λλ κα το ρθοδόξου κόσμου συμμετεχαν στν λαμπρ ορτασμό.
      Ὁ Σεβασμιώτατος γινε δεκτς μ τς δέουσες τιμς π τν Πρωτεπιστάτη π. Χριστοφόρο κα τν ερ Κοινότητα καί προσκύνησε στ Πρωτάτο τν θαυματουργ κα φέστιο εκόνα τς Παναγίας «ξιόν στι».

9953 - Η Πανήγυρη της Παναγίας της Γερόντισσας στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους και χειροτονία Διακόνου (φωτογραφίες)

Με την παραδοσιακή αγιορείτικη τάξη η Μονή Παντοκράτορος τίμησε την εφέστια εικόνα της την Παναγία την Γερόντισσα. Η εικόνα αυτή είναι η μοναδική εικόνα που παρουσιάζει την Παναγία ολόσωμη και όχι  στην στάση πορτραίτου.
Πλήθος πιστών και πνευματικών τέκνων των γερόντων της Μονής Παντοκράτορος επισκέφθηκαν το μοναστήρι με την ευκαιρία της πανήγυρης. Των λατρευτικών εκδηλώσεων και της Θείας Λειτουρ-γίας προεξήρχε ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος, ενώ παρέστησαν προσκεκλημένοι του Ηγούμενου Γέροντος Γαβριήλ και της μοναστικής αδελφότητας των Παντοκρατορινών ο Ηγούμενος της Μονής Ξενοφώντος Γέρων Αλέξιος καθώς και πολλοί άλλοι Αγιορείτες πατέρες.
Στη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος τέλεσε την εις διάκονον χειροτονία του Μοναχού Νικοδήμου, ο οποίος ακολούθησε τα πνευματικά βήματα του κατά σάρκα αδελφό του Μοναχού Πορφύριου. Η συνέχεια του άρθρου και οι φωτογραφίες

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

9952 - Μοναχός Ιερόθεος Δοχειαρίτης (1880 - 15 Δεκεμβρίου 1976)


Ο κατά κόσμον Ιωάννης Κυριάκου Κοντόπουλος γεννήθηκε στις Σαράντα Εκκλησιές της Α. Θράκης το έτος 1880. Προσήλθε στην ωραία και ιερά μονή Δοχειαρίου το 1900. Μοναχός εκάρη το 1902. Το 1911 εξελέγη προϊστάμενος αυτής. Επί μία τριακονταετία και πλέον διακόνησε αόκνως στη γραμματεία της μονής. 
Το υπομονετικό κι επιμε­λημένο έργο του παραμένει μέχρι σήμερα αρκετά χρήσιμο. Εργάσθηκε για τη σύνταξη του Καταστατικού Χάρτου του Αγίου Όρους. Διετέλεσε αντιπρόσωπος με βαρύνουσα γνώμη και ήταν σεβαστός απ’ όλους. Ο λογιότατος Ιερόθεος διετέλεσε επίσης καλός ψάλτης και ασχολήθηκε με την αντιγραφή μουσικών χειρογράφων.
Έτρεφε ιδιαίτερα μεγάλη ευλάβεια προς την Παναγία τη Γοργοϋπήκοο, τη θαυματουργή προστάτισσα όλων των Δοχειαριτών πατέ­ρων. Κάποτε μάλιστα που από την υπερβολική κόπωση των γραφείων έπαθαν τα μάτια του, κατέφυγε με θερμή πίστη στην εικόνα της Πανα­γίας και θεραπεύθηκε θαυματουργικά. 
      Ήταν καλογερικός άνθρωπος. Δεν κατέλυε ποτέ κρέας, παρότι ήταν ιδιορρυθμίτης. Σε όλη του τη ζωή ήταν πάντοτε λιτός και απλός. Συνέχεια

9951 - Ιερομόναχος Ακάκιος Ξηροποταμηνός (1834 - 15 Δεκεμβρίου 1922)


Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Μάδης γεννήθηκε στο χωριό Γεράκι της Λακωνίας το 1834. Μεγάλωσε ασχολούμενος με τα πατρικά του κτήματα. 
Στη μονή Ξηροποτάμου εισήλθε το 1865. Μοναχός εκάρη το 1866 μετονομασθείς Ακάκιος. Το 1869 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1872 πρεσβύτερος. Το 1876 προήχθη σε Προϊστάμενο της μονής του. 
Αγαπούσε ιδιαίτερα την εκκλησία και τις ιερές ακολουθίες. Είχε ευλάβεια, προσοχή και κατάνυξη. Διετέλεσε επί έτη και καλός τυπικάρης. 
Το μοναχολόγιο της μονής λακωνικά αναφέρει περί αυτού: «Ήτο πολύ φιλακόλουθος, ιστάμενος μετ’ ευλαβείας και προσοχής εν τη εκκλησία, χρηματίσας και τυπικάρης».

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

9950 - Τα Τίμια Δώρα από την Αγιορείτικη Ιερά Μονή Αγίου Παύλου, στις Σέρρες


Ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Σερρῶν καί Νιγρίτης ἀνακοινώνονται τά ἑξῆς:
Τήν Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου, στίς 5:00 τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας θά ὑποδεχθεῖ στά προπύλαια τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ, Παμμ. Ταξιαρχῶν Σερρῶν τά Τίμια Δώρα, (χρυσό, λίβανο καί σμύρνα) πού σύμφωνα μέ τήν διήγηση τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου προσέφεραν οἱ Μάγοι στόν τεχθέντα Σωτῆρα καί Λυτρωτή Χριστό, ἐρχόμενα ἀπό τήν Ἱερά Μονή Ἁγ. Παύλου τοῦ Ἁγίου Ὄρους.
Τά Τίμια Δῶρα, πού θὰ συ­νο­δεύ­ουν Ἁ­γιο­ρεῖ­τες Πα­τέ­ρες, θά εὑ­ρί­σκον­ται πρός τιμητική προσκύνηση στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Παμμ. Ταξιαρχῶν Σερρῶν ἕως καί τῆς 27ης Δεκεμβρίου, ὅπου καθημερινῶς θά τελοῦνται ἱερές ἀκολουθίες, πρός ἁγιασμό καί πνευματική ἐνίσχυση τῶν πιστῶν.

9949 - Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος στο Άγιον Όρος






















9948 - Η παρουσία της Ορθοδοξίας στην καρδιά της Αφρικής (Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρος Μικραγιαννανίτης)



Στο συμπόσιο προς τιμήν των συνεργατών της Πεμπτουσίας με τίτλο «Πάντα εν Σοφία εποίησεν» ο Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρος περιγράφει σε ομιλία του την Ιστορία και το Παρόν της Ορθόδοξης Ιεραποστολής σε μία από τις μεγαλύτερες χώρες της Αφρικανικής ημείρου, το Κονγκό.

9947 - Εμπειρίες από πνευματικά τέκνα του Γέροντα Γερασίμου Μικραγιαννανίτου (1903 - 1991) – Μέρος 2ο

Νικηφόρου Μικραγιαννανίτη
Αρχιεπισκόπου Κινσάσας και Εξάρχου Κεντρώας Αφρικής
Η τρυφερότητα της αγάπης του και οι συμβουλές του σου άλλαζαν τη ζωή. Θυμάμαι τελευταία φορά που πήγα στο Κελλί πριν κοιμηθεί, όταν ήλθα από την Αθωνιάδα, με πήρε ιδιαίτερα και άρχισε να με ρωτά για τη ζωή, για τα προβλήματα της Αθωνιάδας και με ιδιαίτερη τρυφερότητα από τις άλλες φορές, άρχισε να με συμβουλεύει σαν να μου έλεγε, ότι δεν θα σε ξαναδώ. Ήταν η τελευταία συνομιλία που είχαμε κάνει. Οι συμβουλές του πάντα μας ενδυνάμωναν.
Θυμάμαι ένας Ιερεύς τον οποίο αγαπούσε ο Γέροντας και εκείνος τον Γέροντα πολύ, μου έλεγε, ότι, ένα ψυχοσάββατο βαριόταν να σηκωθεί για να λειτουργήσει, τριγύριζε στο κρεββάτι του και έλεγε θα λειτουργήσουν άλλοι, γιατί να λειτουργήσω εγώ;

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

9946 - Μνημόσυνο τιμής στον αείμνηστο μοναχό Μωυσή

Ο Γέροντας της Ιεράς Καλύβης αγ. Ιωάννου Χρυσόστομου της Σκήτης της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, Ιερομ. Χρυσόστομος μιλάει στην εκδήλωση με τίτλο “Μωυσέως Ωδή” που πραγματοποιήθηκε από την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου, την Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου, στην αίθουσα τελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλο-νίκης, για την παρουσίαση του αφιερωματικού τόμου προς τιμήν του Γέροντος Μωυσή του Αγιορείτου.

9945 - Ολοκληρώθηκε με επιτυχία το 2ο Διεθνές Επιστημονικό Εργαστήριο της Αγιορειτικής Εστίας

Την Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2017, ολοκλη-ρώθηκαν οι εργασίες του Δεύτερου  Διεθνούς Επιστημονικού Εργαστηρίου της Αγιορειτικής Εστίας και της Επιστημονικής Ημερίδας «Ο Ναός του Πρωτάτου και ο ζωγράφος του. Συντήρηση και νέα δεδομένα», που πραγματοποιήθηκαν στο αμφι-θέατρο «Στέφανος Δραγούμης» του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη.
Κατά τη διάρκεια της έναρξης των εργασιών, ο επίτιμος Διευθυντής της Αγιορειτικής Εστίας, κ. Δημήτριος Σαλπιστής ανέγνωσε τον χαιρετισμό της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κκ. Βαρθολομαίου, με τον οποίο ο Οικουμενικός Πατριάρχης μεταξύ άλλων, επευλογεί για ακόμα μία φορά την προσπάθεια της Αγιορειτικής Εστίας.

9944 - Ο Γέροντας Παΐσιος (1ο μέρος)

Το κείμενο που ακολουθεί και θα παρατεθεί σε συνέχειες αποτελεί την ομιλία του μακαριστού Γέροντα Μωυσή Αγιορείτη, στην εσπερίδα που πραγματοποιήθηκε για τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη τον Ιούνιο του 2004 στη Βέροια.
Από αρκετό καιρό, ειλικρινά, από αρκετούς παρακινούμουν να γράψω κι εγώ κάτι περισσότερο απ’ όσο  έχω γράψει για τον μακαριστό Γέροντα Παίσιο τον Αγιορείτη, που μία περίπου δεκαετία υπήρξα γείτονάς του. Έβλεπα από το παράθυρό μου καθημερινά ένα πλήθος κόσμου να πηγαίνει και να έρχεται στο ταπεινό καλύβι του, της Παναγούδας, για να λάβει ευχή, ευλογία, παραμυθία, λύση αποριών και προβλημάτων. Ορισμένοι, πριν ή μετά, στάθμευαν και στο δικό μας καλύβι για να μας πούν τους πόνους τους ή την αναψυχή και την ειρήνευση, μετά τη συνάντησή τους με τον μακαριστό Γέροντα.
Έχω ήδη πεί ότι έχουν γραφεί πολλά για τον Γέροντα. Έτσι δεν θα είχα κάτι σημαντικό να προσθέσω. Ο φιλοαθωνίτης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων που έχει γευθεί άφθονο αθωνικό μέλι, και κατά την ενταύθα παραμονή του και κατά τις πολλές προσκυνηματικές επισκέψεις του, θέλησε μετά την επιτυχή τιμητική εκδήλωση που είχε κάνει στην έδρα της θεόσωστης επαρχίας του για τον μακαριστό Γέροντά του Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη, Υμνογράφο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, να πραγματοποιήση μια

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

9943 - Πανηγυρίζει η Ιερά Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Ανδρέα

Ιερά Σκήτη Αγίου Ανδρέα, Πανήγυρη 2012
Ιερό Λαυριωτικό Κελλί Αγίου Ανδρέα, Προβάτα
Πανήγυρη 2011















       Εορτάζεται αύριο (13.12/30.11) στο Άγιο Όρος η Μνήμη του Αγίου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου. Πανηγυρίζει η Ιερά Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Ανδρέα μαζί με κελλιά και καλύβες των οποίων οι ναοί είναι αφιερωμένοι στον Άγιο. 
Αυτή την ώρα στην Ι. Σ Αγίου Ανδρέα τελείται Πανηγυρική Αγρυπνία.

9942 - Θύρες και παράθυρα από κτήρια του Αγίου Όρους. Έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Λουζικιώτη στο «Αρχοντικό των Μπενιζέλων»


Ατομική έκθεση φωτογραφίας του Δημή-τρη Γ. Λουζικιώτη -τμήμα του φωτογραφικού project «Άθως Θύραυλοι Στώμεν»- παρουσιά-ζεται από την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017 στο εμβληματικό κτήριο «Αρχοντικό των Μπενιζέ-λων» στην Πλάκα. Πρόκειται για μια μονοθε-ματική έκθεση είκοσι έργων, με θύρες και παράθυρα από κτήρια του Αγίου Όρους, για την οποία ο καλλιτέχνης εργάστηκε από τις αρχές του 2000 και παρουσιάστηκε πέρσι στο ομώνυμο φωτογραφικό λεύκωμα (εκδόσεις «Χαρτόδετο», 2016). Στην εισαγωγή του λευκώματος, γράφει μεταξύ άλλων, ο Φαίδων Χατζηαντωνίου: «..η έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος… διασώζει μια αντιπροσωπευτική συλλογή θυρών και παραθύρων, εκ των οποίων ορισμένα δεν υπάρχουν πια. Απότοκα της χρείας, φορείς μνήμης, τεκμήρια δεξιοτήτων και πολιτισμού, οι θύρες και τα παραθύρια ανήκουν κι αυτά στα πιο ευπαθή –και, τελικά, αναλώσιμα– στοιχεία της οικοδομικής ιστορίας ενός τόπου. Και ας έχουμε πάντα κατά νου, θύραυλοι εμείς, ότι όπως τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής, έτσι και οι θύρες και τα παραθύρια μαρτυρούν τον αθέατο πυρήνα της ζωής που ορίζουν και φυλάττουν και γι' αυτό αξίζουν την προσοχή, τον σεβασμό και την αγάπη μας».

9941 - Το Άγιον Όρος και η Παιδεία του Γένους μας (Ομιλία Μοναχού Νεόφυτου Γρηγοριάτη)


 Η πνευματική δίψα του Ελληνικού λαού για να μάθει και να ζήσει την εν Χριστώ ζωή, το Ευαγγέλιο και την Ελληνορθόδοξο Παράδοση και η συστηματική προσπάθεια που καταβάλλεται από ξένους και εντόπιους (μερικούς) για να επιβληθεί και στην Ελλάδα και στην Κύπρο το Ευρωπαϊκό και Απωανατολικό πρότυπο ζωής, σκέψεως και παιδείας απασχόλησε τα τελευταία 15 – 20 χρόνια το Άγιον Όρος. Καρπός ανησυχίας και εν Χριστώ αγωνίας των Αγιορειτών για την κατάσταση αυτή είναι το ιεροκοινοτικό κείμενο περί παιδείας που έχει τίτλο «Το Άγιον Όρος και η Παιδεία του Γένους μας», που δημοσιεύτηκε το 1984 και είχε βαθειά απήχηση στον Ελληνικό λαό. Επειδή τα ίδια και χειρότερα προβλήματα υπάρχουν στο χώρο της Παιδείας της Ελλάδος και Κύπρου, θα ήθελα να ξαναδιαβάσουμε  περιληπτικά τις κυριότερες θέσεις του κειμένου αυτού για να θυμηθούμε και να αξιολογήσουμε σωστά ποιοι είμαστε, τί πρέπει να κάνουμε, πώς πρέπει να ζήσουμε από τώρα και στο εξής, τί θα παραδώσουμε στα παιδιά μας αν θέλουμε να μείνουμε Έλληνες και Ορθόδοξοι και γιατί να επιμείνουμε σε αυτά τα δύο πνευματικά μεγέθη.

9940 - Μοναχός Ηρωδίων Καψαλιώτης (1904 - 12 Δεκεμβρίου 1990)

Γεννήθηκε φτωχός, ο κατά κόσμον Ιωάννης Μαντούφ, σ’ ένα χωριό της Ρουμανίας, που λέγεται Ορντασέστ, το 1904. Από μικρός αγά­πησε υπέρμετρα τον Χριστό. Νέος ήλθε στο αγιασμένο Περιβόλι της Παναγίας, για ν’ αφιερωθεί ολοκληρω-τικά στον Υιό της. Πρόκειται για ευώδες άνθος του θεοφύτευτου κήπου του ιερού Άθωνος και για γλυκόφθογγο στρουθίο τ’ ουρανού.
Ρασοφόρεσε μάλλον στο Διονυσιάτικο Κελλί των Εισοδίων της Θεοτόκου στην Καψάλα και το μέγα σχήμα των μοναχών έλαβε στην Καλύβη των Αρχαγγέλων στην Αγιοπαυλίτικη Λακκοσκήτη. Από το τέλος του 1964 ασκήτευε στο Κελλί του Αγίου Δημητρίου στην Καψάλα. Διήλθε και από άλλα μέρη της αγιοτρόφου αθωνικής χερσονήσου: την Προβάτα, τις Καρυές, Κελλιά της Καρακάλλου, Φιλοθέου και Βατοπεδίου. Σαν μέλισσα κυνηγώντας γύρη και σαν στρουθίο ελεύθερο περιδιάβαινε τα καλντερίμια και τα δάση, να βρει λίγη τροφή, γιατί ήταν πάμφτωχος. Συνέχεια

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

9939 - Ο Γέρων Γαβριήλ Διονυσιάτης και η σχέση του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο














Ηράκλειον 2013

9938 - Εμπειρίες από πνευματικά τέκνα του Γέροντα Γερασίμου Μικραγιαννανίτου (1903 - 1991) – Μέρος 1ο

Νικηφόρου Μικραγιαννανίτη
Αρχιεπισκόπου Κινσάσας και Εξάρχου Κεντρώας Αφρικής
 Από την πρώτη στιγμή που γνώρισα τον πολυσέβαστο Γέροντά μας Γεράσιμο, με είλκυσε η απλότητά του, η ταπείνωσή του, η αγάπη του και η σοφία του. Αυτά σε μαγνήτιζαν, μιλούσαν στην καρδιά σου με έναν διαφορετικό τρόπο, ο οποίος ήταν ανερμήνευτος. Είχες μπροστά σου έναν σοφό, έναν χαρισματούχο, έναν άγιο που είχε την απλότητα ενός μικρού παιδιού. Βρισκόσουν μπροστά σε έναν άνθρωπο που ένοιωθες ότι είχε κάτι άλλο, που οι άλλοι άνθρωποι δεν το είχαν. Κάτι που δεν ήταν του κόσμου τούτου. Το βλέμμα του σε διάβαζε. Διάβαζε τα κατάβαθά σου, αλλά δεν τα αποκάλυπτε. Με τρόπο όμως σε οδηγούσε, ήξερε να κρύβεται και να οδηγεί, να βοηθά χωρίς να καταλαβαίνεις.
Θυμάμαι περιπτώσεις που γύριζα στη Μικρά Αγία Άννα από την Αθωνιάδα, γεμάτος προβλήματα, στενοχώριες και άλλα και μόνο με το βλέμμα του μου τα έλυε, μ’ έναν διαφορετικό τρόπο χωρίς να τα συζητάμε, μ’ έναν μυστηριώδη τρόπο που δεν μπορώ να το εξηγήσω. Το βλέμμα του αρκούσε να σε ειρηνεύσει, να σε γαληνεύσει, μάλιστα εκείνα τα μάτια του έμπαιναν βαθειά στην ψυχή σου. Έκρυβε συνέχεια την αρετή του, θα έλεγα, με πολύ πείσμα. Θυμάμαι την περίοδο 1971-1974 ήμουν φοιτητής της Θεολογικής Σχολής της Θεσσαλονίκης και ο πατήρ Πολύκαρπος Μαντζάρογλου (), ο ιδρυτής του Μοναστηριού του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή και μετά της Παναγίας της Μάκρης, μου είχε αναθέσει το Κατηχητικό των αρρένων στα Βασιλικά της Χαλκιδικής.

9937 - Όσιος Λεόντιος ο Μονεμβασιώτης







Αγιορείτης Άγιος
Μνήμη 11 Δεκεμβρίου

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

9936 - Δάκρυα σταλάζει ο Άθως. Άγιο Όρος 2017 / Μέρος 7

Της Γεροντίσσης άπαυστη είναι η ικεσία
Εφέστιο  ανάβλυσμα, αεί η παραμυθία!
Πιθάρια, ελέους ξέχειλα έξω από την αυλή της.
Λάδι σταλάζει μέσα τους, σε κάθε  δεησή της!

Εκείνος ξέρει το γιατί με εξέλεξε από νέο!
Μόνο  το πάντων ένεκεν,  όσο θα αναπνέω
θα ακούγεται απ τα χείλη μου, προσεύχεσθε για μένα
κάποτε να ανταμώσουμε σε μέρη ετοιμασμένα!

Μακρίνα και Θεοφανώ την Εφραιμία πέμπουν.
Ανθοί της Οδηγήτριας τον ήλο λιτανεύουν!
Θασίτης ο Αρχάγγελος σμίγει αφιερωμένους!
Καντηλοκέρι Αθωνικό με ρασοφορεμένους!

Μονοπάτι κρυμμένο από τον ήλιο κατεβαί-νουμε με ταχύ ρυθμό,  στο μεσημέρι της τρίτης μας μέρας στο Όρος.

9935 - Στους κόρφους βρέχει, αστράφτει και βροντά (Γέροντας Γρηγόριος Ηγούμενος Ι. Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους)

Οἱ παλιοὶ ἀνθρῶποι, παρατηρώντας τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν ἀπὸ χρόνο σὲ χρόνο, γίνονταν οἱ πιὸ καλοὶ καὶ οἱ πιὸ σωστοὶ μετεωρολόγοι. Ἂς εἶχε ὁ τόπος τους ἡλιοφάνεια καὶ καλοκαιρία. Παρακολουθώντας γύρω-γύρω τὰ ἄκρα τῆς γῆς, ποὺ τὰ ὠνόμαζαν κόρφους, ἔλεγαν «ὅπου εἶναι ἔρχεται βροχή, ἔρχεται κακοκαιρία καὶ στὸν δικό μας τόπο· μαζέψτε τὰ γενήματά σας, ποὺ κινδυνεύουν ἀπὸ τὴν κακοκαιρία». Ἡ μάννα ἔλεγε «δὲν θὰ ἁπλώσουμε ἀπόψε μπουγάδα, γιατὶ ἔρχεται βροχή». Καὶ ὁ βοσκὸς μάζευε τὰ ζῶα του στὸν στάβλο.
– Πατέρα, καλὸς εἶναι ὁ καιρός.
– Παιδί μου, δὲν ἀκοῦς τὸ ποδοβολητὸ τῆς βροχῆς;
Ἴσως ἐκεῖ στὸ μοναστήρι ποὺ σύχναζε ἄκουσε τὸν Ἠλία νὰ λέγη «Δὲν ἀκοῦτε τὰ πόδια τῆς βροχῆς;».
Ὁ γερο-ψαρᾶς ἔλεγε στὰ παιδιά του:
– Τραβᾶτε τὴν βάρκα ἔξω· ἔρχεται κακοκαιρία.
Ὅλοι τὰ ἤξεραν τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν. Ὄχι μόνον οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ τὰ ζῶα. Προτοῦ χαράξη, ὁ μύρμηγκας ἀγωνιζόταν νὰ συνάξη καὶ νὰ προστατεύση τὰ γενήματά του. Αὐτὸ τὸ μικρὸ ζωάκι ἔχει φοβερὲς αἰσθήσεις καὶ ἀμύνεται γιὰ τὰ ἐπερχόμενα δεινά.

9934 - Ιερομόναχος Ευγένιος Διονυσιάτης (1875 - 10 Δεκεμβρίου 1961)



Ο κατά κόσμον Ευάγγελος Παντελεήμονος Λημώνης γεννήθηκε στη Χότσιστα Κορυτσάς της Β. Ηπείρου το 1875. Διετέλεσε δάσκα­λος και ήταν γνώστης άριστος της βυζαντινής μουσικής. Όταν κάποτε οι Τούρκοι θέλησαν να κάψουν ένα ελληνικό σχολείο, αποσόβησε την καταστροφή με την προσευχή του, λέγοντας τους Χαιρετισμούς της Πα­ναγίας. Προσήλθε με ιερό πόθο στη μονή Διονυσίου κι εκάρη μοναχός το 1909. Ως μοναχός διακρίθηκε για την υπακοή του και τη μοναχική του ακρίβεια. Είχε κόψει τελείως το θέλημά του. Συνήθιζε να λέει: «Ο υποτακτικός ουδέν έχει εν τω κόσμω τούτω, ει μη μόνον τον Χριστόν». Έφθασε από την πράξη στη θεωρία. Μετά μία εικοσαετία σκληρών αγώνων στο αυστηρό κοινόβιο του Διονυσίου, όπου έλαβε την κουρά και την ιεροσύνη, έκανε μία τριακονταετία στον Πειραιά, συνεχίζοντας τους αγώνες του και βοηθώντας τους εκεί χριστιανούς.
Ήταν δάσκαλος στην πατρίδα του Βόρειο Ήπειρο. Η μεγάλη του ασκητικότητα, η θυσιαστική αγάπη και η γλυκύτητα του χαρακτήρα του τον έκαναν στοργικό Πνευματικό πατέρα πολλών πιστών. Συνέχεια

9933 - Μοναχός Ευτύχιος Δοχειαρίτης (1907 - 10 Δεκεμβρίου 1978)

Ο κατά κόσμον Ευάγγελος Ιωάννου Τσιτμής γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας το 1907. Εργάσθηκε στη μονή Δοχειαρίου, πολλά χρόνια ως λαϊκός μάγκιπας (φούρναρης). Δόκιμος εγράφη το 1974. Μοναχός εκάρη σε μεγάλη ηλικία το 1976 από τον Γέροντα Βενι­αμίν. Ήταν πορτάρης της μονής. Μετά μία διετία ανεπαύθη εν Κυρίω στις 10.12.1978. Εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου ο μακάριος δίχως κρό­το και κανένα θόρυβο.
Κατά την εκταφή του το 1981, που πραγματοποιήθηκε από τη νέα αδελφότητα, έγιναν αισθητά τα σημεία της οσιότητός του. Συνέχεια

9932 - Μοναχός Βαρθολομαίος Γρηγοριάτης († 10 Δεκεμβρίου 1907)


Καταγόταν από το νησί της Μεγαλόχαρης Παναγίας, την Τήνο των Κυκλάδων. Διετέλεσε παροικονόμος του μετοχίου της μονής στη Βούλτσιστα Πιερίας. 
Μαζί με τον παραδελφό του Γέροντα Συμεών (†1901) συκοφαντήθηκε για ανηθικότητες, αυτός ο βράχος της ηθικής, όπως αναφέρει το μοναχολόγιο. Έτσι είχε το ίδιο δεινό πάθημα με τον προαναφερθέντα. Τοποθετήθηκε δίχως τη θέλησή του σ’ ένα ξεσαμάρωτο ονάριο με την πλάτη μπροστά, και περιεφέρετο δεχόμενος ειρωνείες, εμπαιζόμενος και χλευαζόμενος από διαφόρους. Συνέχεια

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

9931 - Μοναχός Ιγνάτιος Καρυώτης (1879 - 9 Δεκεμβρίου 1962)

Ο υιός του Αντωνίου Καραγκιόζη ήλθε νέος από τ’ Αλάτσατα της Μ. Ασίας στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου των Ιωσαφαίων της ιεράς σκήτης της Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων το 1897. Το 1898 εκάρη μοναχός. Μόναζε με τον κατά σάρκα αδελφό του Βασίλειο, που ήλθε από την πατρίδα τους το 1903 κι εκάρη μοναχός το 1907. 
Το 1908 χειροτονήθηκε διάκονος από τον πρώην Καρπάθου και Κάσου Νείλο (†1917), που παρεπιδημούσε στο Άγιον Όρος. Ένας άλλος αδελφός του μόνασε στη Σιμωνόπετρα, από το 1908, ο μοναχός Ιωάσαφ (†1938). Στα Καυσοκαλύβια εκοιμήθη και ο πατέρας του ως μοναχός.
Το 1924 οι αδελφοί Ιγνάτιος και Βασίλειος μαζί με τον παραδελφό τους μοναχό Αθανάσιο ήλθαν να μονάσουν στις Καρυές. Στην αρχή φιλοξενήθηκαν στο Λαυριώτικο Κελλί του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Κατόπιν πήραν το σημερινό, ωραίο, Γρηγοριάτικο Κελλί της Υπαπαντής του Κυρίου, στο κέντρο των Καρύων, που τότε ήταν αμπελικιά του Γρηγοριάτικου Κελλιού των Αγίων Πάντων, που βρισκόταν πλάι στο Πρωτάτο και γκρεμίσθηκε τότε μαζί με άλλα, για την ανάδειξη δήθεν του μνημείου.